Moja matka, Marie Sylvie Girard Cordier, nie mówiła wiele o swojej deportacji, ale wystarczająco, aby w nas, dzieciach, wzbudzić poczucie nie do zniesienia przeszłości. Polityczna działaczka oporu, aresztowana, torturowana, deportowana do Ravensbrück – całe jej życie było naznaczone tą przeszłością, która dla mnie była zbyt trudna do wysłuchania, choć już głęboko w sercu ją znałem/am.

W 2008 roku, dziewięć lat po śmierci mojej matki, skontaktowała się ze mną Claude du Granrut, prezeska SFAADIR. Bez wątpienia mogła mi „wyjaśnić” moją matkę: Claude była córką Germaine de Renty, bliskiej przyjaciółki mojej matki, z którą spędziła czas w Ravensbrück. Inna przyjaciółka mojej matki i była prezeska ADIR, Jacqueline Fleury, była w tym samym transporcie, którym moja matka została deportowana z Paryża do Ravensbrück 15 sierpnia 1944 roku. To właśnie dlatego dołączyłem/am do SFAADIR; każdego roku organizujemy wydarzenia upamiętniające deportacje: sympozjum w Senacie Francji z następną ceremonią pamięci w Panteonie dla Germaine Tillion i Geneviève de Gaulle, pielgrzymki pamięci do Berlina i Ravensbrück, spotkania w ratuszu w Paryżu poświęcone kobietom w ruchu oporu i ich działalności, udział w wydawaniu „La lettre de la Sfaadir” itp.

Dziś, jako pełnoprawny członek IRK, cieszę się z szczerych przyjaźni i ludzkiego ciepła podczas spotkań z innymi córkami i wnuczkami deportowanych.

15 września 2022 roku Anne Cordier została jednogłośnie wybrana na prezes SFAADIR podczas Walnego Zgromadzenia. Claude du Granrut kierowała naszym stowarzyszeniem z odwagą i dynamiką, ale zmęczona chciała się wycofać. Anne Cordier jest córką Marie Girard, zamężnej Sylvie Cordier, bojowniczki ruchu oporu, członkini sieci OCCM, która została brutalnie torturowana przez Gestapo i w sierpniu 1944 roku deportowana do Ravensbrück, Kawalerzystki Legii Honorowej, odznaczona Medalem Oporu i Krzyżem Wojennym 39-45.